ఆమె

 

 నెల .. నెలా
అటూ .. ఇటూ
పెద్ద కొడుకు ఇంటి  నుంచి
చిన్న కొడుకు ఇంటికి
చిన్న కొడుకు ఇంటి  నుంచి
పెద్ద కొడుకు ఇంటికి

తనుసు కుంటూ .. తనుసు కుంటూ .. తిరుగుతుంది
సుమారు దశాబ్దంగా
తోడై నిలిచినా పెనిమిటి
అర్దాంతంగా  బతుకు బాట నుంచి  తప్పుకున్న విషాదం
నడీడు .. నాను వాలైన  జీవితం
పొడుచుకు తింటున్న .. జ్ఞాపకాలు
ఇద్దరు  పిల్లల్ని పట్టుకొని
పొద్దు పొడిచిన దగ్గరున్న  బతుకున
ఈదులాడుతూ  దారిని చేరింది

ఉడిగిన …  వయస్సు
ఇల్లును  ఆస్తిని  రెక్కల కష్టాన్ని
వచ్చే  వజీఫను … తన యిష్టా ఇష్టాలతో
నిమిత్తం లేకుండా ఏంచుకొన్నారు

ఓ ముద్ద  చారెడు నీళ్ళు  పోసేదానికి
చెరో నెలగా  వంతు లేసుకున్నారు
దయ తలచి ఎప్పుడన్న ఒకసారి  పోనీ
రెండు గుక్కల చాయ కోసం
ఆశను నింపుకున్న కళ్లతో
నోట్లో నీరూరంగా  దవడలాదిస్తుంది
ఏం పిల్ల గందేశం .. అంటున్న ఈసడింపుల  మధ్య

కండ్లు బైర్లు కమ్మినా
చాతనయినా .. గాకున్నా
ఆట్టే ఆసరాతో
పోద్దుతోనే లేచి .. తోచిన పని చేసిపెట్టినా
ఆమెకు వచ్చే సరికి .. కట .. కట
పెట్టేతందుకు ముందటికి రాని  చేతులు
పైసలేని  వెట్టి చేత

మనస్సుతో నిండిన ఓ ఓదార్పుకూ
ప్రేమతో కూడిన ఓ ముచ్చట కొరకూ

ఎంచుకోరిక .. అంక్షల వారసత్వపు
కంచె లోపల పాణం నవిసి పోతున్నా
కన్నీటిని తుడుచుకొంటూ
పిల్లి పిల్లోలే ..  ఆ యింటికి .. ఈ ఇంటికి
తిరుగుతూనే ఉంది
వార్ధక్యపు వాకిట్లో
అతడుగా మిగిలి ఉంటే  ఉపయోగం తక్కువని
ఆమెగా తగిలి ఉంటే ఆసరా ఎక్కువన్న .. లౌక్యం
ఒక్క రోజు ఎక్కువైనా
రెండవ ఇంటిలో  పనులెక్కడివక్కడ్నే
నెల కాగానె  ఎదిరి చూస్తుంటారు
ఆమె చేత కోసం

ఆమె ఎవరైతేనేమి
ఆమె ఏమైతేనేమి
రిటైర్ అయిన ఉద్యోగిని అయినా
ఇంటి పనుల్లోనుంచి దిగిపోని  అమ్మ

గ్రుంకుతున్న  ప్రొద్దుకేసి
నడుస్తున్న
ఏ తల్లి అయినా కావచ్చు.
(
వార్ధక్యపు వాకిట నిల్చుని కుటుంబానికై  సర్వం ధారపోస్తున్న తల్లులకు )

– కొలిపాక శోభారాణి

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

 

కవితలు, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , Permalink
0 0 vote
Article Rating
1 Comment
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
దడాల వెంకటేశ్వరరావు
దడాల వెంకటేశ్వరరావు
7 years ago

కళ్ళల్లో నీళ్ళు గిరగిరా తిప్పించారు కొలిపాక శోభారాణి గారు
మొదటినుండి చివరిదాకా కవితను కొనసాగించిన విధానం
సామెతను జోడించి చక్కగా వళ్ళు జలదరించేలా వ్రాసారు
మొదటి సారిగా ముసలితనం మొలకలు మదిమైదానంలో
బలంగా పాతిపెట్టారు. శతకోటి ధన్యవాదాలు

ఓ ముసలితనమా నాదగ్గరకు రావద్దు
కనీసం నన్ను చూడాలని కూడా అనుకోవద్దు
వార్ధక్యపు వాకిట్లో అతడుగా మిగిలిన నీను
ఎవరికీ ఉపయోగం పడతానని నావద్దకోస్తావు
చేతకానివానిలా చేతులు నులుపుకుంటూ
ఓమూలన పడి గుక్కెడు టి చుక్కలకోసం
కాలాలతరబడి కన్నీరుకార్చుకుంటూ
దేహీ అని బ్రతకాలని నాకు లేదు
కాదు కాకూడదు
ముసలితనం తప్పదంటావా
పోనీ నా ముసలిదాన్నైనా
నాకు దూరంచేయకుండా నాదగ్గరే ఉంచు
ఇద్దరం ఒక్కసారే ఎంత ఆకలితోనైనా
నీ ముసలితనానికి రాజీనామాచేసి
మరణాన్ని హాయిగా ఆహ్వానిస్తాం