మూగబోయిన గొంతు (కవిత)-జయసుధ కోసూరి 

కొన్ని మాటల్ని మింగేసి కూర్చుంది.
ఎన్నో మౌనాల మధ్య
ఓ గొంతు పెగిలింది.
తన ఇజాన్ని నిజమని నిరూపించడం కోసం.

కదిలించిన అనుభూతుల గొంతునొక్కి
పదాల పెదాల్ని విరిచేసి
కట్టుబాట్ల పేరుతొ అణిచేసి
చీకటి పూత పూసిన
వెన్నెల ముసుగేసుకొని..
ఆడదాన్ని ఐస్ పుల్లలా
విసిరేసే మేలిజం మూలాల్ని
వదిలించుకోలేని అభిజాడ్యపు
సమాజంలో..
మా ఆస్థిత్వాన్ని పదేపదే ప్రశ్నిస్తూ
మా స్వరతంత్రుల్ని తెగ్గోసిన
స్వార్ధపు కత్తుల నీడన బ్రతకలేక పోతున్నాం !

మా గుండె గాయాల్ని మాపేదెవరు.
నిరూపించుకొనే రోజు కోసం
ఎదురు చూస్తూన్నాం.
తెగిన స్వర పేటికల్ని ముడేస్తూ..
మూగబోయిన గొంతుకు
ఆగలేని అవేశాన్ని పూరిస్తూ..
విరిగిన అస్తిత్వపు కొమ్మకు అంటుకడుతున్నాం ..!!

-జయసుధ కోసూరి 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

కవితలు, , Permalink

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)


a

aa

i

ee

u

oo

R

Ru

~l

~lu

e

E

ai

o

O

au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M

@2

k

kh

g

gh

~m

ch

Ch

j

jh

~n

T

Th

D

Dh

N

t

th

d

dh

n

p

ph

b

bh

m

y

r

l

v
 

S

sh

s
   
h

L
క్ష
ksh

~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో