వెలుగే అమ్మ ( కవిత)చందలూరి నారాయణరావు

మా అమ్మ
బడి ముఖం తెలియకుండానే
బాగా చదువుకుంది.

కాలికి తేమ
అంటకుండనే
కాపురమనే సముద్రాన్ని ఈదింది.

కటిక చీకటిలోనే
ఆకాశమనే గ్రంధాలయంలో
నక్షత్రాలపుస్తకాలు చదివింది.

మట్టి నిఘంటువులో
విలువైన పదార్ధాలన్నింటినో
రుచి చూసింది

మనసు లాబ్ లో
సమస్యల సూక్ష్మజీవులను
దగ్గరగా చూసింది.

శరీర కర్మాగారంలో
రక్తాన్ని మానవ బంధాలుగా మార్చి
ప్రాణం పంచింది.

ఎముకల గూడైన శరీరంలోనూ
నేటికీ వెలుగు తగ్గని పచ్చని
ప్రేమ చూపేదే మా అమ్మ.

– చందలూరి నారాయణరావు

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

కవితలుPermalink

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)


a

aa

i

ee

u

oo

R

Ru

~l

~lu

e

E

ai

o

O

au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M

@2

k

kh

g

gh

~m

ch

Ch

j

jh

~n

T

Th

D

Dh

N

t

th

d

dh

n

p

ph

b

bh

m

y

r

l

v
 

S

sh

s
   
h

L
క్ష
ksh

~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో