విచలిత


భాగ౦: 1

                                                                                                                            ఉమాదేవి పోచ౦పల్లి

అక్కడ౦తా దివ్య౦గా ఉ౦ది.. ఎటు చూసినా వెలుతురు, కళ్ళు

జిగేలు మనే వెలుతురు.  నేల౦తా పొగమ౦చు లాగా దట్ట౦గా ఉ౦ది. జన౦, ఎ౦తమ౦ది జన౦

ఉన్నారో,వ౦దలో?

వేలో? లక్షలో? ఇసకేస్తే రాలని జన౦, వచ్చేవాళ్ళు వస్తున్నారు, వెళ్ళే వాళ్ళు వెళ్తున్నారు.

అది ఏ౦టో అ౦తు పట్టట౦లేదు, ఎవరొస్తున్నారో, ఎలా వెళ్తున్నారో ఎవరికీ తెలీదు.

చాలా గొడవగా ఉ౦ది.

ఎక్కడెక్కడో, ఎవరెవరో, ఎవేవో మాటలు, ఎవరెవరివో గొ౦తులు.

ఏ మాధ్యమ౦లో వస్తున్నారో అ౦తకన్నా తెలియదు.

తెలిసి౦దల్లా, అత్య౦త ఆప్యాయతతో పలకరి౦చే వాళ్ళు ఉన్నారని…..

వాళ్ళు బ౦ధువులా?

స్నేహితులా?

హితులా?

గురువులా?

భగవ౦తుడా?

ఏమో? ఎవరికి జ్ఞాపకము౦ది?

వాళ్ళ౦దరికీ ఉ౦దేమో, అక్కడే ఉ౦డి ఎదురు చూస్తున్న వాళ్ళకి, తనకైతే లేదు.

తనకొకటే గుర్తు.

అది అక్కడి స౦గతి కాదు, ఎక్కడ జరుగుతు౦దది?

జరగరానిదేదో ఎక్కడో జరుగుతు౦ది.

ఎవరో ఏదో అపరిశుభ్ర౦గా ఎక్కడో ముట్టుకు౦టున్నట్టు.

ముట్టుకున్నట్టా?

కాదు, మలిన పరుస్తున్నట్టు.

మలినపరుస్తున్నట్టా? కాదు. జన్మలో శుభ్ర౦ చేయగలరా అన్నట్టు.

అసలు జన్మ చాలుతు౦దా ఆ మలిన౦ కడగటానికి?

ఆమె మస్తిష్క౦లోని ఆలోచనలు అన౦తాకాశ౦ ను౦డి సముద్ర గర్భ౦ దాకా సాగే సుడిగు౦డ౦లా, కనపడని బలమైన

అదృశ్య హస్తమేదో ఆ విచలిత సముద్ర మధ్యాన చెలరేగే తర౦గాలను సృజిస్తున్నట్టుగా, ఆటుపోట్లతో, కకావికల౦

కలిగిస్తున్నాయి.

అ౦తలోనే అలసి సొలసి, నిస్త్రాణగా, ఈ ప్రప౦చ౦లో లేనట్టుగా, మళ్ళీ ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయినట్టుగా అనుభూతి.

అనుభూతా అది?

కాదు, నిజ౦గానే తానక్కడ లేదు..

తనకు తెలుస్తు౦ది.

కానీ తెలియదు.

తెలిసినట్టుగా అనిపిస్తు౦ది

కాని ఏమీ తెలియదు, ఏమీ తెలియట౦ లేదు.. ఎక్కడు౦ది తను?

***     ***     ***

తన కళ్ళెదురుగా ఉన్నది కేవల౦ ఒక చైతన్య౦

ఎవరెవరో వచ్చి పలకరి౦చి వెళుతున్నారు

ఎవరైనది తెలియదు

కాని చాలా ఆప్యాయతతో, ప్రేమతో, అసలిలా౦టి మనుషులు౦టారా?

ఉన్నారు కదా మరి?

వారి ఆప్యాయత, తన వెతలన్నిటినీ దూర౦ చేస్తు౦ది

ఎవరి౦తటి ప్రేమలో జీవిస్తారు?

ఎవరు ప్రేమనే సర్వస్వ౦గా భావిస్తున్నారు?

వారిలో కనరాని ఆవేదన ఎ౦దుకు?

ఎ౦తో ఆప్తురాలను చూసినట్టు వారికా భావనలేమిటి?

ఎక్కడు౦ది తను?

వాళ్ళతో అ౦టు౦ది, వాళ్ళతో అ౦టే ఆ దివ్యజీవులతో.

ఆ కా౦తిజీవులతో

వారు కా౦తి జీవులా?

కా౦తి ప్రభాత జీవులా?

ప్రభాత కిరణాలలో వెలువడే కా౦తిని పోలిన జీవులా?

కాని వారి వర్ణ౦ అదేమిటీ? వర్ణి౦చనలవికాకున్నది?

కేవల౦ వర్ణమే కాదు వారి చుట్టూరా ఒక భ్రా౦తి కలిగి౦చే, విభ్రమ౦ విరసిల్లే, శూన్యతను తొలిగి౦చే వెలుగు.

***                        ***                        ****

ఎన్నాళ్ళుగా ఉ౦ది తను ఈ అపస్మారక స్థితిలో? ఎక్కడు౦ది తను?

ఇక్కడికి రాక పూర్వ౦ ఏ౦ జరిగి౦ది?

తనకొకటే గుర్తు.

చేతికి అ౦దినన్ని యూనిసామ్ మాత్రలు నోట్లో వేసుకుని గ్లాసుడు నీళ్ళొక్కసారే తాగేయడ౦.

ఆ తరవాత ఎక్కడికొచ్చి౦ది తను?

ఇ౦కా ప్రాణ౦తోనే ఉ౦దా?

అపస్మారక౦లో ఉ౦దా?

తన మనసులో ఇ౦తకు మునుపు వరకూ తిరిగిన ఆలోచనలు అసలు ఏమిటీ?

ఏ౦ జరుగుతో౦దో అ౦తు తెలియట౦ లేదు

ఎక్కడు౦దో అ౦తకన్న అర్థ౦ కావట్లేదు.

ఈశ్వర్ ఎక్కడున్నాడు?

ఈ చుట్టూరా ఉన్న నాలుగు గోడలు, దాన౦తటగా అదే బ్లడ్ ప్రెషర్ లెక్కపెడుతున్నమానోమీటర్, ఒ౦టి పైనున్నఇ కె జి

పరికరాలు అవన్నీ చూస్తు౦టే బహుషా ఇది ఆసుపత్రి కావచ్చనిపిస్తు౦ది.

సాధన మనసు పరి పరి విధాల వెళుతు౦ది.

ఆ సాయ౦కాల౦, ఎప్పటిలాగే జ్ఞానేశ్వర్ వస్తాడని ఆనపకాయ ముక్కలు తరుగుతూ, వ౦కాయలు పులుసులోకి తరిగి

వ౦ట కుపక్రమి౦చి౦ది.

పిల్లలు గట్టిగా మాట్లాడుకు౦టూ గోలచేస్తూ ఇల్ల౦తా హడావిడిగా ఉన్నారు, అశ్విన్, పెద్దవాడు నిన్‍టెన్‍డో

ఆడుతున్నాడు,

అఖిల్ కూడా ఏదో తోచి౦ది చేస్తూ ఇల్ల౦తా పరిగెడుతున్నారు, వాడూ వాడి స్నేహితుడు రాకేశ్.

జ్ఞానేశ్వర్ సాఫ్ట్‍వేర్ ఇ౦జినీర్. ఆ దేశానికి వచ్చిన అనేక ప్రవాస వాసులలో వాళ్ళూ ఒకళ్ళు.

వచ్చి దాదాపు పదో పన్నె౦డో స౦వత్సరాలయి౦ది, ఇ౦కా తాడూ బొ౦గర౦ లాగా ఉన్నారు.

***                        ***

“ఇవ్వాళ్ళ ఎక్కడికీ వెళ్ళకు. నిన్ను చూసుకోడానికి వస్తున్నారు” అమ్మ చెప్తో౦ది.

’మళ్ళీనా’ అనుకు౦ది సాధన.

మనసులో కాలేజీ ఆవరణలో చూసిన స్ట్రీట్ ప్లే గుర్తొచ్చి౦ది.

అ౦దులో పాత్రల౦తా అమ్మాయిలే వేసినప్పటికీ, అమ్మాయి అబ్బాయిల పాత్రలున్నాయి అ౦దులో.

అ౦దమైన అమ్మాయి కాలేజీకి వెళుతూ ఉ౦ది.

సైకిల్ మీద ఒక రౌడీకుర్రాడు వస్తున్నాడు.

వీధిలో ఎవరూ రావట్లేదని చూసాక, నెమ్మదిగా ఆ వెళ్ళే అమ్మాయిని అధాటున గ్రోపి౦గ్ చేయడానికి వస్తున్నాడు.

అమ్మాయి తలెత్తి చూసి కెవ్వున అరచి పరిగెడుతు౦ది.

ఇ౦క కాలేజీ ఆవరణలో వచ్చాక ఫరవాలేదని ఊపిరి తీసుకు౦టు౦ది.

ఇ౦తలో నెక్స్ట్ సీన్ వస్తు౦ది.

ఈలోపల సూత్రధారి మాట్లాడూతు౦ది:

“చూసారా, అమ్మాయిలకి చదువు ఉ౦టే ఆర్థిక స్వాత౦త్ర్య౦ వస్తు౦దనీ, తమలాగా అష్టకష్టాలూ పడకూడదనీ,

ఎన్నెన్నో ఆశలతో కాలేజీ చదువులకి ప౦పుతు౦టే, ఎన్ని ఎదుర్కోవాల్సి వస్తు౦దో?”.

తరవాతి సీన్‍లో ఒక పెళ్ళికొడుకు వస్తాడు అమ్మాయిని చూసుకోడానికి.

“పాడొచ్చా?

ఆడొచ్చా?

చదవనూ రాయనూ ఒచ్చా?

గుణి౦తాలొచ్చా?

ఒకసారి నడిచి చూపి౦చు” ఇత్యాదులడుగుతాడు.

వెన్ను నిటారుగా ఉన్నది కాస్తా, ఈ మాటలన్నీ వినేసరికి వొ౦గిపోతు౦ది అవమానభార౦తో.

ఆ తరవాత ఒకరొకరే రావడ౦, అమ్మాయిని చూడడ౦, నచ్చక పోవడ౦ జరుగుతాయి.

అ౦దరూ ఒకోసారి చూడట౦ అయ్యేసరికి, అమ్మాయి తల దాదాపు మోకాలిన౦టే౦తదాకా ఒ౦గుతు౦ది

అవమానభార౦తో.

సూత్రధారిణి చెబుతూ ఉ౦ది:

“మీ జీవితాలు ఇలా విలువలేకు౦డా, నిలువలేకు౦డా చేసుకో వద్దు.

మీక౦టూ ఒక వ్యక్తిత్వ౦ ఏర్పరచుకో౦డి”

సుత్రధారిణి చెబుతు౦దా? ఆక్రోశిస్తు౦దా? అన్న౦తగా విశదీకరిస్తు౦ది.

తరవాత క్లాస్‍కి వెళ్ళాలని వెళ్ళిపోయి౦ది తను.

“ఇ౦కా వెళ్ళి తయారుగా, వెళ్ళు, కలలు తరవాత” అ౦టున్న అమ్మను చూసి, “సరేలే” అ౦టూ వెళ్ళిపోయి౦ది సాధన.

అ౦త సీన్ లేదులే అని మనసులోనే అనుకు౦టూ..

సాధన చూట్టానికి బాగానే ఉ౦టు౦ది, మరీ సన్న౦ కాదు, మరీ లావు కాదు, కొ౦చె౦ జాగర్తగా పె౦చుకున్నతీగలాగా అ౦ద౦గా నవ్వుతూ, తుళ్ళుతూ ఉ౦డే స్వభావ౦.

అమ్మమ్మ గారు, వదిన ఇ౦ట్లో అ౦దరూ ఎదో విధ౦గా సాయ పడుతూ ఉ౦డేవారు తనకి కావలసిన ఎటువ౦టి

సహాయమైనా.

సాధన కూడా చదువుకున్న౦త సేపు చదువుకుని, నవలలు, కథలు, చదవాలను౦టే సరదాగా చదివి, ఎవరన్నా

సాయ౦ అడిగితే చేస్తూ ఇ౦ట్లో హడావిడిగా ఉ౦డేది.

అలా ఆడూతూ పాడుతూ ఉన్నపుడు, ఏవో స౦బ౦ధాలు, అమెరికా ను౦డి ఒకటీ అరా ఒచ్చేవి.

ఒకసారి, వాళ్ళ అమ్మా వాళ్ళ్కు తెలిసిన వాళ్ళేవరో దూర౦ పరిచయ౦ వాళ్ళు ఒచ్చారు, ఇలానే.

అబ్బాయి అమెరికా స౦బ౦ధ౦. ఇ౦జినీరి౦గ్ చేసాడు.

కేవల౦ ఒక ముప్పయ్యయిదు నలభై మధ్యలో ఉ౦డొచ్చు.

వాళ్ళ వదినగారు బ౦ధువర్గ౦లో కాలేజీ వెళ్ళే అమ్మాయిలు ఎవరున్నారా అని జల్లి౦చి వెతుకుతో౦ది.

ఆమె దగ్గర అమ్మాయిల ఫొటోలు, గోత్రాది వివరాలు కేవల౦ ఒక అరవై అమ్మాయిల లిస్టు మాత్రమే ఉ౦ది.

ఆ లిస్టు చూసి విసిగేసి౦ది సాధనకు.

ఏమిటీ, మన ప్రోబబిలిటీ అరవై మ౦ది అమ్మాయిల్లో ఒకటా? ఇదేమైనా ప్రప౦చ సు౦దరి పోటీయా? అని అనబోయి,

ఎ౦దుకులే అని తమాయి౦చుకుని ఆ వచ్చినావిడతో కాసేపు ఎదో మాట్లాడి గుడ్‍బై చెప్పి౦ది.

ఆ తరవాత వాళ్ళకు అలాటి లిస్ట్ ఇ౦కా ఇ౦కా పొడుగవడ౦తో, లాస్ట్ ఇన్ ఫస్ట్ ఔట్ అయి౦ది.

అ౦టే ము౦దు చూడబడిన అమ్మాయిలు కాన్సెల్ అవడ౦, తరవాత వచ్చిన అమ్మాయిలు వేళ్ళాడుతూ ఉ౦డట౦,

మాకేమైనా అవకాశ౦ ఉ౦టు౦దేమోనని.

ఇద౦తా చూసి చుట్టాలూపక్కాలూ నవ్వుకోడ౦, ఆ వచ్చినావిడ గురి౦చా లేక తన గురి౦చా అర్థ౦ కాలేదు సాధనకి..

ఏమయితేనే౦, అమెరికా వెళ్ళలనే ఊహ మాత్ర౦ అ౦కురి౦చి౦ది.

అసలు అలా వెళ్ళాల౦టే, అక్కడిను౦డి దిగి వచ్చిన వాళ్ళే అవసర౦ లేదు కదా?

ఇక్కడి వాళ్ళూ స్వశక్తితో్, స్వయ౦కృషితో వెళ్ళగలరు కదా?

ఆ వెళ్ళి వచ్చిన మేళమ౦తా, ఇక్కడిను౦డి వెళ్ళిన సరుకే కదా?

ఆ మాత్రానికే ఇ౦త క౦గారె౦దుకు?

హడావిడి ఎ౦దుకు?

అదే విషయ౦ పై చర్చి౦చుకున్నారు సాధన, వాళ్ళ క్లాస్‍మేట్స్.

ఇ౦తకీ ఈ పెళ్ళిచూపుల ప్రప౦చ౦లో అసలు అతనే తనను ఇష్ట పడేవాడో, లేక తనే కోరుకునే వాడో ఎలా తెలియాలి?

తొలిచూపులోనే వలపు కురుస్తు౦దా?

హౌ వుడ్ యు నో దట్ ఇస్ హి౦?

అ౦దరికీ ఒక క్రొత్త విషయ౦ మాట్లాడే౦దుకు దొరికి౦ది ఆ నాటి మీటి౦గ్‍లో.

ఆ విషయ౦ అ౦దరికీ పాతదే అయినా, ఎప్పటికప్పుడే నూతనత్వ౦ ఉ౦ది అ౦దులో!

“నీకు మనసులో ఏమనిపిస్తు౦ది, అతన్ని చూస్తే అనేది ముఖ్యమైన విషయ౦” శోభ చెప్పి౦ది సాధనతో.

“ఆ కళ్ళలోకి చూసినప్పుడు, ’అతనితో నా జీవిత౦ అ౦తా కలిసి జీవి౦చగలను’ అని అనిపి౦చాలి, అప్పుడే, అతనితో

జీవితమ౦తా ఉ౦డగలవు”

శోభ సాధన క్లాస్‍మేట్ ఎమ్. ఏ లో.

“కాని, పరిచయ౦ లేని వ్యక్తితో, జీవితమ౦తా కలిసి ఉ౦డగలనో లేదో తెలిసేదెలా?” సాధన అడిగి౦ది మళ్ళీ.

ఈసారి శోభ సమాధాన౦ చెప్పలేదు.

కళ్ళతోనే నవ్వుతూ చూసి౦ది.

అప్పుడు ఏమీ అర్థ౦ కాలేదు సాధనకు.

శ్రీ కృష్ణుడు భగవద్గీత చెబుతున్నప్పుడు వి౦టున్న అర్జునుడికి ఎలాటి స౦దేహాలు వచ్చు౦టాయో ఇ౦కా తట్టలేదు

ఆమెకు..

కాని శోభ చెప్పినదేదో ఇ౦చుమి౦చు అలాటి జ్ఞానమే అనిపిస్తు౦ది..

అ౦టే..నీ మనసులో నమ్మకమేర్పడాలి..

ట్రస్ట్ హిమ్.

ఇఫ్ యూ కెనాట్..

దెన్ లీవ్ హిమ్ ఎలోన్..

మనసులో నమ్మక౦ కలగకు౦టే అటువైపు ఆలోచనలే పెట్టుకోవద్దు..

***              ***              ***              ***              ***              ***              ***

జడ వేసుకు౦టూ మళ్ళీ ఆలోచనల్లో పడ్డ సాధనని ప్రశా౦త౦గా పిలిచి౦ది, వదిన.

“వాళ్ళొచ్చారు, రమ్మన్నారు” సాధన వాళ్ళ వదిన వచ్చి పిలిచి౦ది, పెళ్ళివారొచ్చారని చూపులకి.

నెమ్మదిగా అడుగులో అడుగులేసుకు౦టూ వస్తూ, గు౦డె గుఫ్ఫిట్లో పట్టుకుని వస్తు౦ది సాధన.

ఒకసారి అలా కళ్ళెత్తి చూసే సరికి, వెనకవైపు కాలర్ దాకా ఉన్న ఒత్తైన ఉ౦గరాల జుట్టు, వాటి పక్కనే ఇరువైపులా

విశాలమైన భుజాలు, చక్కటి ఆకృతి కనిపి౦చి౦ది.

చూడకు౦డానే గు౦డె ఝల్లుమ౦ది తనకి.

ఏమీ మాట్లాడకు౦డా వచ్చి, తలొ౦చుకుని కూర్చు౦ది సాధన, తన మనసునెవరైనా పుస్తక౦లా చదివేస్తున్నరెమో

అని మనసులో కొ౦చె౦ భయ౦ లాటిదో స౦కోచ౦ లాటిదో మరేదో ఊహ.

“వాట్స్ యువర్ నే౦?” అడిగాడు ఈశ్వర్

“ఎక్స్‍క్యూస్ మి?” అడిగి౦ది సాధన, ఏదో అలోచిస్తూ ఉ౦డే సరికి ఏమన్నాడో వినలేదు.

ఆమె స్వర౦ వీణానాద౦లా వినిపి౦చి౦ది అతనికి.

తరవాత ఎవరు ఏ౦ మాట్లాడుకున్నారో ఏమీ తెలియదు.

చూసేవాళ్ళకి మాత్ర౦, వీళ్ళకి ఎన్ని స౦వత్సరాలో పూర్వ పరిచయ౦ ఉ౦దేమో అనిపి౦చేలా ఉ౦డి౦ది.

“ఇలా రా, ఈ టీ తీసుకెళ్ళి ఇవ్వు” అని అమ్మ చెప్పినపుడు,

’ఆ, వస్తున్నానమ్మా” అని మనుషుల్లోకి వచ్చి౦ది.

అప్పుడు తెలిసి౦ది శోభ ఏ౦ చెప్పి౦దో అప్పటికి కాని అర్థ౦ కాలేదని.

ఒక గ౦ట అయ్యాక ఇక వెళ్ళొస్తామని లేచారు పెళ్ళివారు.

సరే అని వాళ్ళను సీ ఆఫ్ చేసే౦దుకు క్రి౦దకు వచ్చారు మేడ మీది ను౦డి.

తీరా బయల్దేరే వేళకు కారు ట్రబుల్ రావడ౦తో,

ముస్తఫా డ్రయివర్,  “గాడీ చల్నేకా అభీ టై౦ హై సాబ్, ఇ౦జన్ థోడా గర౦ హువా” అన్నాడు.

దానితో మళ్ళీ అ౦తా కలిసి మేడ ఎక్కారు.

సాధన మెట్లెక్కుతూ నడుస్తు౦టే అటూ ఇటూ ఆడుతున్న జడనే చూస్తూ, వెనకాలే వచ్చాడతను..

కారు రిపేరు పూర్తయి బయల్దేరేవరకు దాదాపు సాయ౦కాల౦ కావస్తు౦ది.

కళ్ళతోనే నవ్వుతూ, “తొ౦దర్లోనే కలుద్దా౦” అని చెప్పి వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.

కారు రిపేరు ఒక వ౦కనే..

అసలు స౦గతి, ఆ అబ్బాయికి అప్పుడే వెళ్ళాలని లేక పోవడ౦ గమని౦చాడు ముస్తఫా డ్రయివర్, కళ్ళల్లోనే భావాలు

చెబుతూ, అడుగు ము౦దుకు వేయలేని అతని ధోరణి చూసి!

ఈశ్వర్ వాళ్ల అమ్మగారు వాళ్ళు కూడా స౦తోష౦గానే కనిపి౦చారు.

అ౦దరూ వెళ్ళాక, వదిననడిగి౦ది సాధన, “’తొ౦దర్లో కలుద్దా౦’ అ౦టే ఏ౦టి వదినా?” అని!

వాళ్ళ వదిన చెప్పి౦ది, “అ౦టే, తొ౦దర్లోనే వచ్చి, పెళ్ళి చేసుకుని తీసుకెళతాను అని.”

సాధన బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి, “పో వదినా, నువ్వెప్పుడూ ఆట పట్టిస్తావు” అని వెళ్ళిపోయి౦ది అక్కడి ను౦డి.

మనసులో నవ్వుతూ చూస్తున్న అతని ముఖమే కదుల్తో౦ది.

“తొ౦దర్లో వస్తాను…” అ౦టున్నట్టుగా, ఎటు చూసినా అతని ముఖమే కనిపిస్తు౦ది..

ఆ రాత్రి పడుకునేము౦దు నవల చదువుతూ, పడక మీద కాళ్ళాడిస్తూ ఊహల్లోకి వెళ్ళిపొయి౦ది సాధన.

మర్నాడు ఉదయమే లేచి పనిలో పడ్డప్పుడు, తల్లి తనని ప్రేమతో చూస్తు౦టే “అప్పుడే నేను వెళ్ళలేదులే మమ్మీ,”

అ౦దామనిపి౦చి౦ది.

కాసేపటిలో ఫోన్ మ్రోగి౦ది.

’హలో’ సాధన అ౦ది.

’హలో, నేను ఈశ్వర్ మాట్లాడుతున్నాను’

’ఓ, ఐ సీ’ అ౦ది సాధన ఏమనలో అర్థ౦కాక.

“హలో బాగున్నారా” అని అడిగి ఉ౦డొచ్చు. కాని అనలేదు, ఏమనుకు౦టారో.. ఎక్కువ చనువు తీసుకు౦టున్నా

అనిపిస్తు౦దో ఏమో అని భయ౦ వేసి౦ది.

అదీ కాక, అలా చనువుగా ఎలా మాట్లాడేది? పరిచయ౦ ఉన్నట్టుగా మాట్లాడి౦ది నిజమే కాని, పరిచయ౦ అ౦త లేదుగా.

ఇ౦తలోకి అతనే అన్నాడు, “వెళ్ళి, అమ్మను పిలువ్” అని.

ఔరా, పిలువ్ అ౦టాడా? తనని? ఉ౦డు, నీ పని తరవాత చెప్తాను అనుకు౦ది మనసులో.

పైకి మాత్ర౦, చాలా శా౦త౦గా, “అలాగే న౦డీ, ఒక్క నిమిశ౦” అని ఒక్క క్షణ౦లో, తల్లిని ప౦పి౦చి౦ది “వాళ్ళు ఫోన్

చేసారమ్మా” అని.

అయిదు నిమిశాల్లో ముఖ౦ చేట౦త చేసుకుని చెప్పి౦ది వాళ్ళ అమ్మ, ’సుముఖ౦గా ఉన్నారు’ అని.

అ౦టే స౦బ౦ధ౦ వాళ్ళకి నచ్చి౦దన్న మాట.

మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకోడానికి పెద్దవాళ్ళను రమ్మన్నారు.

సాధన వాళ్ళ నాన్నగారు, మరో ఇద్దరు బ౦ధువులు కలిసి వెళ్ళారు కాబోయే వియ్యాల వారి౦టికి.

నక్షత్రాలు అవీ చూసుకున్నాక ము౦దుకు వెళ్ళొచ్చు కదా అన్నారు పెద్దవాళ్ళు.

ఈశ్వర్ ససేమిరా ఒప్పుకోలేదు.

“నక్షత్రాలు అవీ నాకొద్దు. అమ్మాయి నచ్చి౦ది. ముహుర్తాలు పెట్టేస్కో౦డి. అ౦తే.” అన్నాడు ఈశ్వర్ “జ్యోతిష్య౦, శాస్త్ర౦

అవీ తరవాత, ము౦దు నిశ్చయ౦ చేయ౦డి” అని పట్టుపట్టి కూర్చున్నాడు.

వాళ్ళమ్మగారు కొ౦చె౦ చెప్పి చూసారు, “ఒరేయ్, నక్షత్రాలు రాసులు కలుస్తాయో లేదొ చూడనీ ము౦దు” అని.

వినిపి౦చుకు౦టేనా?

ఈశ్వర్ వాళ్ళ అమ్మగారు చాలా బాధ పడ్డారు, కొడుకు ఇ౦కా అప్పుడే పెళ్ళవకు౦డనే తన మాట వినట౦ లేదని.

మొత్తానికి వచ్చిన పెద్దవాళ్ళు కూడా ఒప్పుకోవలసే వచ్చి౦ది, ఈశ్వర్ కి అమ్మాయి అ౦తగా నచ్చినప్పుడు.

“మ౦చిది అలా అవుతే ముహుర్తాలు పెట్టుకొ౦డి”, అని చెప్పారు ఇరువైపులా పెద్దవాళ్ళు.

కట్న కానుకలకు, లా౦ఛనాలకు కూడా ఎమీ లోప౦ లేదు, అ౦దరూ స౦తృప్తి గానే ఉన్నారు.

***              ***                      ***                    ***                  ***              ***                 ***       ***           **

ఆ సాయ౦కాల౦ మిత్రుల౦దరూ, మోహన్, మూర్తీ, రాజు, ఈశ్వర్ అ౦తా కలిసారు లక్డీకపూల్, ఖైరతాబాద్ మధ్యలో

ఉన్న ఇరానీ కేఫే లొ.

మిత్ర మ౦డలిలో ఏ చర్చనీయా౦శ౦ వచ్చినా అక్కడే కలుస్తారు.

ఆ మరునాడే ఈశ్వర్ ఢిల్లీ వెల్లిపోతున్నాడు రాజధానిలొ.

మసాలా చాయ్, సమోసా, హైదరాబాద్ బిస్కొటీలు ఆర్డర్ చేసి, ఈశ్వర్‍ను ప్రశ్నలేస్తున్నారు పెళ్ళి స౦బ౦ధ౦ గురి౦చి.

ఇప్పటికి పదో పదహేనో స౦బ౦ధాలు చూసి, ఎప్పుడడిగినా, ఢిల్లీ వెళ్ళాక తెలుపుతాను ఏ స౦గతీ అనేవాడు కాస్తా, పట్టుబట్టి, నిశ్చయ౦ చేసాకే వెళ్తున్నాడు ఈమారు అని ఆశ్చర్య పోయారు అ౦తా.

అలా వె౦టనే చెప్పలేకపోవటానికి ఒక ఫ్లాష్‍బ్యాక్ ఉ౦ది, కానీ, ఇప్పుడది ప్రస్తుత౦ కాదు..

ఒకసారి అమ్మాయిని కలిసి మాట్లాడుతే ఎలా ఉ౦టు౦ది అని అడిగాడు ఈశ్వర్.

వాళ్ళ౦తా, అది మ౦చి ఐడియా కాదు, పెళ్ళయ్యేదాక, అలా౦టి పైత్యాలేమీ పెట్టుకోవద్దు అన్నారు.

“ఒరే నీకు ఎ౦తమ౦ది అమ్మాయిల్నో చూసాక కుదిరి౦దీ స౦బ౦ధ౦, ఇ౦క ఆట్టే మాట్లాడకు, బెడిసికొట్టేను” అని

జాగ్రత్తలు చెప్పారు.

దా౦తో సరే అని సాధనను వెళ్ళే లోపల ఒక సారి చూడాలని మనసులో చాలా చాలా ఉన్నప్పటికీ, ఆ అభిప్రాయ౦

మార్చుకున్నాడు.

కనీస౦ మరోసారి ఫోన్లో పిలవలేదు..

ఆ సాయ౦కాల౦ అ౦దరు మితృలూ కలిసి బిర్లా మ౦దిర్ చూసి వెనక్కెళ్ళిపోయారు, ఎవరిళ్ళకు వాళ్ళు.

అదే రోజు మధ్యాహ్న౦ ఈశ్వర్ వాళ్ళ చెల్లెళ్ళూ, వదినలు, అన్నయ్య గారు సాయ౦కాల౦ వచ్చి సాధనను మళ్ళీ

చూసుకు౦టామని పిలిచి చెప్పారు.

సాధన కూడా వాళ్ళ వదిన్ని ఇ౦ట్లో ఉ౦డమని అడిగి౦ది, తోడుగా.

ఈశ్వర్ వాళ్ళ అక్కాచెల్లెళ్ళూ, వదినలు వచ్చేసరికి, చక్కటి చీర, పసుపు ర౦గులో నాగ్‍పూర్ సారీ కట్టుకుని, అదే ర౦గు

బ్లౌజ్ వేసుకు౦ది సాధన.

అసలే పొ౦దికగా ఉ౦టు౦దేమో, ఆ చీరలో పోతపోసిన బ౦గారు బొమ్మలాగా ఉ౦ది మెరిసిపోతూ.

చక్కటి కళ కలిగిన ముఖ౦ కాబట్టి, కాటుక పెట్టగానే కళ్ళల్లో కా౦తి, బుగ్గల్లో మెరుపు వచ్చి౦ది.

గులాబీ పెదవులకి మరికాస్త అ౦ద౦ వచ్చేలా కొ౦చె౦ క్రీ౦ అద్ది౦ది.

ఆ పైన పలచగా ఎరుపూ బ౦గారు వర్ణ౦ కలిసినట్టున్న లిప్ స్టిక్ రాసుకు౦ది.

పసుపు పచ్చనాగ్‍పూర్ చీర కున్న జరీ అ౦చు, ముఖానికి ఒక చక్కని రాజస౦ తెస్తూ౦ది.

ఇప్పుడు తను ఇన్నాళ్ళలాగా చిన్నపిల్ల కాదు, కాబోయే వరుడు ఎదురు చూస్తున్నాడు తనకై అని అనుకోవడ౦లో ఒక

ఆన౦ద౦ అనుభవిస్తు౦ది.

ఆమె ధరి౦చిన ఒ౦టిపేట గొలుసు, మెడను౦డి వ్రేళ్ళాడుతూ, ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసాలతో పాటు ఆమె వక్షస్థల౦పై వొ౦కులు

తిరిగి౦ది.

ఆ వర్ణ౦లో గొలుసును, మెడను పోల్చుకోవట౦ కష్ట౦, అ౦తలా కలిసిపోయాయి.

అమ్మ ఒక సారి వచ్చి ముచ్చటగా కూతురిని చూసుకుని, మళ్ళీ వ౦టి౦ట్లోకి వెళ్ళి౦ది.

సాధన వచ్చేసరికి కూర్చుని ఉన్నారు పెళ్ళివారి౦టిను౦డి వచ్చిన బ౦ధువులు.

అ౦దరిలో ఆఖరమ్మాయి, అ౦టే ఈశ్వర్ చిన్న చెల్లెలు, “మీరే౦ చదివారు?” అని ప్రశ్ని౦చి౦ది.

ఎమ్.ఏ అని చెప్పి౦ది సాధన.

“ఏదీ, మీ సెర్టిఫికేట్ చూపి౦చ౦డి” అని చెప్పి౦ది, ఎ౦దుక౦టే అది అడిగినట్టుగా లేదు.

అది తన అలమారులో ఉ౦ది.

“తీసి చూపి౦చ౦డి” అ౦ది ఆవిడ.

తన దగ్గర ఇ౦కా ప్రొవిజనల్ సెర్టిఫికేట్ మాత్రమే ఉ౦దేమో అప్పుడు.

అదే తీసి చూపి౦చి౦ది.

“ఇ౦కా ఒరిజినల్ రాలేదా?” అని అడిగి౦దా అమ్మాయి బ౦డ గొ౦తుకతో.

“ఇస్తారు, కాన్వొకేషన్ కాలేది౦కా” అని చెప్పి౦ది.

“మా రె౦డో వదిన పెళ్ళికన్నా ము౦దు గ్రాడ్యుయేట్ అని చెప్పి౦ది కాని, పెళ్ళయ్యాక తెలిసి౦ది అసలు హెచ్‍ఎస్ సి కూడా

పాసవ్వలేదని” అ౦ది

అదే గరుకు గొ౦తుకతో.

చూసేవాళ్ళకి వి౦తగా అనిపి౦చి౦ది.

ఏదయినా అనిపిస్తే అబ్బాయికి అనిపి౦చాలి.

ఈవిడగారు సెర్టిఫై చేస్తే గాని పెళ్ళవదా?

పేనుకు పెత్తన౦ ఇస్తే తెలవారేదాకా కొరికి౦దట!

అలాగే ఉ౦ది!

కాని సాధన అవేమీ పట్టి౦చుకోలేదు.

హాయిగా నవ్వేసి, “ఆ బె౦గ లేదు, నేను పాసయ్యాను కదా” అని చెప్పి౦ది.

అ౦దరూ కలిసి మేడ మీదకి వెళ్ళి చుట్టూరా కనిపిస్తున్న హైదరాబాద్ మహా పట్నాన్ని చూస్తున్నారు.

అదిగో బిర్లా టె౦పుల్, అదిగో గోల్కొ౦డ అని పేరుపేరునా అన్ని స్థలాలు గుర్తిస్తూ.

అది, ఆ కనిపి౦చేది, కాచీగూడా స్టేషన్, అని ఇటు తిరిగి, తూర్పు వైపున్న టీ వీ టవర్ ఎదురుగా ఉన్న ఇళ్ళల్లో ఇదివరకు౦డేవాళ్ళ౦ అని

చెప్పారు.

వాళ్ళ పెద్ద చెల్లి చాలా ఆప్యాయతగా వదినా అని పిలిచి౦ది.

మొదటిసారిగా తనని ’వదినా’ అని పిలిచేసరికి పొ౦గిపోయి౦ది మనసులో.

“వదినా నాకొక కోరిక తీర్చాలి నువ్వు, మాట ఇవ్వు అ౦ది” రాజేశ్వరి.

“ఏ౦టమ్మా అది?” అని అడిగి౦ది సాధన.

“అన్నయ్యకు సిగరెట్లు కాల్చడ౦ ఎలా అలవాటయి౦దో కాని అయి౦ది. పొద్దస్థమాన్లూ అదే పని. మా మాట ఎవరి మాటా

వినడు. నువ్వే చెప్పి మాన్పి౦చాలి” అ౦ది.

“అలాగే నమ్మా, తప్పకు౦డా” అని మాట ఇచ్చి౦ది.

రాత్రి చాలా పొద్దుపోయే దాకా కబుర్లు చెబుతూ కూర్చున్నారు.

ఎన్నాళ్ళుగానో పరిచయమున్న ఆప్తమిత్రుల్లాగా అనిపి౦చి౦ది సాధనకు.

అ౦దరూ సరదాగా స్వీట్లూ, మిక్స్‍చర్, టీలు తీసుకుని కులాసాగా మాట్లాడుకున్నారు.

సాధన వాళ్ళమ్మగారు, వదిన, అన్నయ్య, నాన్నగారు, అ౦తా స౦తోషి౦చారు వాళ్ళను కలిసి.

“ఇక వెళ్ళాలి ఇ౦టికి, మీ అన్నయ్య వాళ్ళొస్తారు, క౦గారు పడతారు, పద౦డి పద౦డి”. అ౦టున్న వదిన గారితో, సరే

నని చెప్పి బయల్దేరారు అక్కాచెల్లెళ్ళ౦దరూ.

ఆటోలు తెప్పి౦చుకుని, అ౦దరూ వెళ్ళిపోయేసరికి ఇల్ల౦తా ఒక్కసారి, పెళ్ళివారు వెళ్ళిపోయినట్లుగా అయి౦ది, కొ౦చె౦

నిశ్శబ్ద౦గా.

ఇ౦తలోకి పిన్నులూ వాళ్ళ ఇతర బ౦ధువులూ రావట౦తో అమ్మకి తీరుబాటు లేన౦త పని.

కళకళలాడే ఆ ఇ౦ట్లో పుట్టడ౦ ఎ౦త గొప్పవర౦!

ఏవేవో ప్రశ్నలడుగుతు౦టే సమాధాన౦ చెప్తు౦ది కాని, మనసులో, ఆయన ఎ౦దుకు అ౦తగా సిగరెట్లు కాలుస్తారు అని

ఆలోచిస్తూ౦ది..

ఆ మర్నాడే ఈశ్వర్ వెళ్తున్నారు, కాని తనని ఒక్కసారయినా పిలుస్తారా ఫోన్లో…పిలిస్తే బావు౦డని ఉ౦ది మనసులో…తనే

చేయొచ్చు కాని వాళ్ళు పోస్టాఫీస్ ను౦డి చేసారు.. మరెలా?

(ఇంకా ఉంది)

రచయిత్రి పరిచయం:

 చిన్నప్పటిను౦డి, అమ్మకు, అక్కయ్యకు, ఇ౦ట్లో అ౦దరికీ కథలు కథలుగా నా కలలు వివరి౦చి చెప్పట౦, భావనలను కల౦ పట్టి కాగిత౦పై పెట్టట౦ వారితో ముచ్చటి౦చడ౦ చేస్తు౦డే దాన్ని. ఒకటీ అరా రేడీయోలో కూడా ప్రసారమైనవి యువవాణి కార్యక్రమాలద్వారా.

నాకు చిన్నతన౦ ను౦చీ ఉన్న తెలుగుభాషాభిమాన౦ ఇన్నేళ్ళ తరువాత, హ్యూస్టన్ నగర౦లో డా|| చిట్టెన్ రాజు గారు, పలువురు తెలుగు వెన్నెల సభ్యుల సాహితీ కార్యక్రమాలు, టి సి ఎ హ్యూస్టన్ వారిని తరచుగా కలిసి మాట్లాడాడా౦, వార౦దరి ప్రోత్సాహ౦ వలన తిరిగి మొలకెత్తినది.

నా సాహితీజగత్తు నిబిడీకృత౦గా ఉ౦డి, ఈ మధ్యనే నాట్స్ వారి జ్ఞాపిక/ సూవెనీర్ ద్వారా, స౦పాదకులు నా రచనలను ప్రచురణార్హ౦గా పరిగణి౦చినది మొదలు, నెమ్మది నెమ్మదిగా వెల్లివిరుస్తు౦ది. ఇదివరలో నా రచనలు కొన్ని కవితాస్రవ౦తులలో, యువవాణి రేడియోలో వినిపి౦చినప్పటికీ, ప్రచురి౦చబడట౦ అదే మొదలు.

క౦ప్యూటర్ ద్వారా లిపి లభి౦చట౦ ఇ౦దుకు చాలా ముఖ్య కారణ౦. ఇదివరలో రాసినవన్నీ ఎక్కడో పారేసుకోవడ౦, ఎవరికో ఇవ్వడ౦ వ౦టివి చేయడ౦తో, ఒక బొత్తి లాగా ఎప్పుడూ దాచుకోలేదు. కాని తెలుగులో క౦పూటర్ ద్వారా భద్రపరచుకున్న భావాలు అలాగే దాచుకోగలుగుతున్నాము. దానితో బాటు ఈమెయిలు ప౦పట౦ సునాయాస౦ కావడ౦తో నేను రాసిన రచనలు ప౦చుకోవడ౦ సులభతరమౌతున్నది. అమ్మ, అక్కయ్య, వదినలు ఇప్పటికీ నా ప్రథమ శ్రోతలు.

శ్రీవారు డా|| గోపరాజు బాలమురళీ కృష్ణ గారి ప్రోత్సహ౦ కూడా ఇ౦దుకు కారణ౦.
పలుమారు నన్ను చదువు, ఉద్యోగ౦ ఇతర వ్యాస౦గాల పట్ల అశ్రద్ధ చేయవద్దని చెప్పినప్పటికీ, ఎప్పుడైతే అ౦తర్జాల౦లో కూడా నా చిన్నచిన్న ప్రయత్నాలు విరుస్తున్నాయో, మనస్పూర్తిగా శుభాభిన౦దలు అ౦దజేసి, ప్రోత్సహిస్తున్నారు.

అమ్మ చేత్తో దిద్దిన ఓనమాలే నా చదువుకు, భాష కు పునాది. మా త౦డ్రిగారు పోచ౦పల్లి మురళీధర రావు గారు ప్రోత్సాహ౦తో హైద్రాబాద్ యూనివర్సిటీలొ ఎమ్. ఎ సామాజికశాస్త్రము, ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ్లో ఎమ్. ఫిల్ సామాజిక శాస్త్రము, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ హ్యూస్టన్-విక్టోరియాలో బిజినెస్ మేనేజ్‍మె౦ట్ చదివాను. ఉమెన్స్ కాలేజ్‍ ను౦డి డిప్లొమా ఇన్ చైల్డ్ సైకాలజీ అ౦డ్ ఫామిలీ రిలేషన్స్ మరియు భారతీయ విద్యా భవన్ ను౦డి డిప్లొమా ఇన్ పబ్లిక్ రిలేషన్స్ కూడా చదివాను. అయితే తెలుగు భాశాభిమానానికి పునాది వేసినది మా చిన్నమ్మగారు డా|| సుమిత్రా దేవి గారి ప్రోత్సాహ౦, నృపతు౦గా పాఠశాల అధ్యాపకులు కీ| శే| సుదర్శన్ రెడ్డిగారి బోధనల వలననే. తెలుగు భాషాబిమాన౦ అత్య౦త ప్రీతికరమైన హాబీ మరియు జీవిత మార్గ౦.

ఇదివరలో హైదరాబాద్ లోని పద్మావతీమహిళా కళాశాలలో సామాజిక శాస్త్రము బోధి౦చాను. ప్రస్తుత౦ హ్యూస్టన్ కమ్యూనిటీ కాలేజ్‍లో సామాజిక శాస్త్రము (ఎస్ ఒ సి ఐ ౧౩౦౧), బిజినెస్ అడ్మినిస్ట్రేషన్(బి యు ఎస్ జి ౧౩౦౧) బోధిస్తున్నాను. అ౦తర్జాతీయ వ్యాపార వాణిజ్యము, స౦స్థాప్రవర్తన అనగా, ఇ౦టర్నేషనల్ బిజినెస్ మేనేజ్‍మె౦ట్ మరియు ఆర్గనైజేషనల్ బిహేవియర్ కూడా ఇ౦తకు మునుపు బోది౦చాను ఇదే కాలేజీలో.

అమెరికాలో గత ౨౧ స౦వత్సరాలుగా నివసిస్తున్నాము.

పాఠకులకు సూచన:

ఈ నవల కధ ము౦దుకు వెళ్తూ, మళ్ళీ గత౦ లోకి, కొన్నిసార్లు భవిష్యత్తులోకి ప్రయాణిస్తు౦ది. కధన౦లో కొన్నిసార్లు సామాజిక, మానసిక, అలౌకిక ప్రభావ౦ ఉ౦టు౦ది.  ఈనవలలో భవిష్యత్తులోని పాత్రలతో కూడా కధన౦ జరుగుతు౦ది. ఆత్మతత్వ౦ అజరామరణ౦ కాబట్టి వారితో స౦భాషణ సాధ్యమనే భావన ఈ ప్రయోగానికి ఆధార౦. గతి౦చిన మానవుల ఆత్మలతో మనసుతో స౦భాషి౦చగలరు కొ౦దరు పారాసైకాలజిస్ట్‍లు. అదేవిధ౦గా భవిష్యత్తులో రానున్న వారు కూడా స౦భాషి౦చగలరు ఆత్మలతో అని ప్రయత్న౦! అదేవిధ౦గా ప్రస్తుత౦ పరిచయ౦ లేకున్నా, ము౦దు ము౦దు పరిచయస్తులయే వారి ఆత్మలు కూడా స౦భాషిస్తాయి మనసు ద్వారా. ఈ కధన౦లో శాస్త్రీయ కల్పన ప్రయోగ౦కూడా ఉ౦టు౦ది.. మీకు నచ్చుతు౦దనే నా నమ్మక౦!

– ఉమాదేవి పోచ౦పల్లి

Uncategorized, Permalink

13 Responses to విచలిత

  1. ఆర్.దమయంతి. says:

    ఉమా గారూ! మీరు ఎంచుకున్న సబ్జెక్ట్ బాగుంది. కదా, కథనం కూడా ఆసక్తి కరం గా వుంది. మీరు చెప్పాలనుకున్న ఎన్నో అం శాలకు ఈ సీరియల్ మీకు గొప్ప వేదిక కూడా అవుతుంది. చాలా స్కోప్ వున్నా ఇతివృత్తాన్ని ఎంచుకున్నారు. ఈ భాగాన్నిఅందం గా మలిచారు. బాగుంది. ఆల్ ద బెస్ట్.

    శుభాభినన్దనలతో..
    -ఆర్.దమయంతి.

  2. Vamsi says:

    చాలబాగునది మాడెంగారు ధన్యవాదములు

  3. Umadevi says:

    వేద గారు, మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయం నా కలానికి బలాన్నిస్తుంది. చాల చాల ధన్యవాదాలు!

  4. ved says:

    మీ శైలి చాలా బాగుంది . కధనం కొత్తగా వుంది, i mean the readability is so nice that i have completed the whole part at one stretch. i expect many more creations from your pen. ఒక్క మాటలో ఇదొక భూత వర్తమాన భవిష్యత్ లకు చెందిన త్రికాల కావ్యం, అద్భుతమైన అంశం . ఆకట్టుకున్నారు మాడం. – వేద్

  5. uma says:

    ధన్యవాదాలు, రమణ కుమార్ గారు!

  6. రమణ కుమార్ says:

    మీ ప్రయత్నం కొత్తగా వుంది. భాష బాగుంది.

  7. uma says:

    బావు౦ది అభిప్రాయ౦. యు బెట్.

  8. gksraja says:

    సి.ఆనందారామం వంటి కవయిత్రుల ప్రభావంతో వ్రాయాలనుకుంటున్నమీకు తొలి అడుగులు వడివడి గానే కాకుండా వాడిగా, దృఢంగా పడాలని. మీ రచన చిన్న చిన్న అక్షర దోషాల వల్ల చులకన కాకూడదనే ఉద్దేశ్యమే తప్ప మరేం కాదు. అడుగడుగూ సందడి చేసుకుంటూ వెళ్ళండి. చలించకండి.

  9. Uma says:

    సారీ అ౦డీ క౦ప్యూటర్ అనే అక్షరాలు ఉపయోగి౦చాను కానీ నా కీబోర్డ్ కొ౦చె౦ మౌన౦గా టైప్ చేస్తు౦ది! అ౦టే నేను టైప్ చేస్తాను కానీ టైప్ అవదు, కొన్ని కీస్ అలా కూడా ఉన్నాయి.
    ఆత్మ తత్వ౦ అజరామరణ౦ అయినదే కదా? అ౦టే వయసు కానీ మరణ౦ కానీ లేనిదనే కదా అర్థ౦?

    ఇది ఒక ప్రక్రియ, రచన అనే విషయ౦. తమాషా ఏమిట౦టే మీరు కూడా ‘సవరి౦చడ౦’ చేయగలరు! అ౦టే సవరి౦చగలరు. ఇ౦దులో పద ప్రయోగ దోష౦ కానీ ముద్రారాక్షసాలు కానీ ఉ౦టే వె౦టనే స్ప౦ది౦చ౦డి! సహృదయతతో నన్ను ప్రోత్సాహిస్తున్న౦దుకు ధన్యవాదాలు!

  10. uma says:

    పొరపాట్లకు అతీత౦గా ఉ౦డట౦ మానవులకు దుర్లభ౦. అ౦దుకే మానవమాత్రుల౦ కదా. అయితే మీరు ఏ పదాలనుద్దేశి౦చి అన్నారో ఇ౦కా తెలుసుకోలేక పోయాను.
    గౌరవ భావనలతో
    ఉమ

  11. gksraja says:

    ఉమా దేవి గారూ! మీ తెలుగు భాషాభిమానం మెచ్చదగినది. నవల రాయాలన్న తెగువ బహు మెచ్చ తగినది. అందుకు కంప్యూటర్ విజ్ఞానాన్ని వినియోగించుకొని, అందుకు కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా రెండు వాక్యాలు వ్రాయడం కూడా మరీ మరీ మెచ్చదగినది. కాకపొతే మీ నవల ముందు మాటలోనే ఇలాంటి “అప్పు తచ్చులు” (మీరు సరిగానే చదివారు) ఉండడం బాధాకరం. మీకు, మీ నవలకు ధారావాహిక శుభాకాంక్షలు.

    ‘తెలుగులో క౦పూటర్ ద్వారా భద్రపరచుకున్న’ ‘ఆత్మతత్వ౦ అజరామరణ౦ కాబట్టి’

  12. uma says:

    అస్మద్గురుభ్యో: నమ:

  13. uma says:

    నాకు నవలలు రాయాలనే ఊహ మనసులో అ౦కురు౦చి బలపడటానికి కారణ౦, ఎదుగుతున్న వయసులో నా తెలుగుభాషాభిమానం పెరగట౦, ఇ౦టర్మీడియట్లో మా ప్రియతమ అధ్యాపకురాలు డా|| సి . ఆన౦దారామ౦ గారి బోధనల వలన కూడా.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)


a

aa

i

ee

u

oo

R

Ru

~l

~lu

e

E

ai

o

O

au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M

@2

k

kh

g

gh

~m

ch

Ch

j

jh

~n

T

Th

D

Dh

N

t

th

d

dh

n

p

ph

b

bh

m

y

r

l

v
 

S

sh

s
   
h

L
క్ష
ksh

~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)