అపురూప జన్మ స్త్రీ జన్మ, ప్రకృతే స్త్రీ గా రూపుదిద్దుకున్న స్వరూపం. సృష్టికి మూలమైన శక్తి ఆమె, జీవనానికి జీవం పోసే మమకారం ఆమె. మట్టిలో మొలిచే విత్తనం నుంచి ఆకాశాన్ని తాకే కలల  వరకూ ప్రతి అడుగులో ఆమెనే ఆధారం, ప్రతి విజయంలో ఆమెనే ప్రేరణ. నిశ్శబ్దంలోనూ నినాదమై, … Continue reading →

పైకి కనిపించే ఆ నవ్వు వెనుక బయటకు వ్యక్త పరచకుండా ఎదలోనే చిదిమేసికున్న భావాల వ్యధలెన్నో…. తనలో తానే ఎదలో మదనపడుతూ తన నిశీధి చీకటి గదిలో కుమిలిపోతున్న సమయంలో ఎద ఘోష వినడానికి వచ్చిన తన అంతరాత్మతో.. జీవిత పోరాటంలో ఓడిపోయిన ఒక అసమర్థున్ని… జీవన పయనంలో ప్రపంచంతో పోటీ పడలేక చతికిలపడి ఓటమి … Continue reading →

చరిత్ర పొడవునా మతం నిరంతరం రక్తసిక్త దారులను పరుస్తూనే ఉంది మనమే వాటిని అశోకుడు వేసిన బాటల్లాంటివని భ్రమపడుతున్నాం పురుషుని చెప్పుచేతుల్లో భద్రంగా అఘోరించమని చుట్టూ దైవ శాసనాలను అల్లింది కానీ మహిళను మనిషిగా ఏమతం చూసింది చెప్పు? ఏ మట్టిలో పుట్టినా పచ్చగా విస్తరించే నీడలాంటి చెట్టు కాదు మతం దానికి ఖచ్చితంగా కోరలుంటాయి … Continue reading →

మనసున వెలిగే మమతల వెలుగు- బంధమే మనిషి జీవితానికే ఆధారమై, నాటి నుంచి నడుస్తూనే ఉంది. ఇగో ల అడ్డుగోడల తొలగించి మనమే కోరుకుంటే చాలు బంధాలు తిరిగి పూచే పువ్వులవుతాయి, ఒక పలకరింపు నవ్వు చాలు. పగలు రాత్రి నడిచే తీరిక లేని జీవనంలో అందరినీ కలిపిఉంచే అంతస్సూత్రం ఆ నవ్వే.. గృహం గుండె … Continue reading →

ఓ నిత్య గాయాల నెలవంకా నేనో పిరికివాణ్ణి నీలాగా ప్రేమించడం చేతకాని వాణ్ణి గుండెకు గాయం చేయని చోట  కొన్నాళ్ళైనా జీవించు నీ కోసం మనసు మండలమంతా వెతికాను ‘నిన్నొకసారి చూస్తే చాలు ఆ కళ్ళు అలా మూసుకుపోతాయి’ ఒక పరిమళ కాలం  బ్రతికే పూవునైనా బావుండేది క్షణ కాలం రాలిపోయేవాడిని నా తెలి వెన్నెల … Continue reading →